Het Naakte Leven

Het leven was naakt toen er

geen stof was waarmee zij zich

waarneembaar kon bekleden.

Zij sluimerde vormloos en zonder

reden omdat er geen ruimte

noch oorzaak of gevolg bestond.

Er kwam een moment waarop zij

materie, al dan niet per ongeluk,

tegenkwam of zelf schiep.

Zij ging ermee spelen en heeft

zich ook tot verschijnselen met

een stoffelijk omhulsel gevormd

die zich voegen aan de regels van

materie en het leven meestal

niet herkennen zonder kleding.